Küresel Satrançta Moskova-tahran Hattı: Sahte Dostluklar Ve MenfaatinKirli Aynası
İslam ahlakı, karşılık beklemeden yapılan yardımı yüce tutar. Ancak uluslararasıilişkilerde Rusya'nın İran'a uzattığı el, bir vicdan meselesi değil, hayattakalma refleksidir. 2025'te imzalanan 20 yıllık devasa iş birliği bir "insanlıkborcu" değil, Batı ambargolarına karşı örülen bir duvardır.
Burada akıllara şu ilahi ihtar gelmelidir: "Ey iman edenler! Müminleri bırakıpda kâfirleri dost edinmeyin." (Nisâ, 144). Rusya'nın nükleer enerjiye yatırdığımilyarlarca dolar, İran'ın "kara kaşına" değil, kendi enerji hegemonyasınıkoruma hırsınadır.
2. Dostluk Maskesi Altında Stratejik Mecburiyet
Dostluk, bir kader birliğidir. Oysa Moskova ve Tahran, dış dünyaya karşı"ayrılmaz dostlar" imajı çizse de, bu durum sadece "ortak düşmana karşı mecburimüttefiklik" gerçeğidir. Askeri yumruklar (İHA ve savaş uçağı takasları),duygusal bir bağdan ziyade bir hayatta kalma operasyonudur.
Şimdi ben size soruyorum: Nerede o kadim dostluk? Çin nerede, Rusya nerede, İranneden bu kadar yalnız? Eğer çıkarlar uyuşmasaydı, bu "dostluk" kağıt üzerindebile kalmazdı. Peygamber Efendimiz (S.A.V) buyuruyor ki: "Müslüman, Müslümanınkardeşidir." (Buhârî, Mezâlim 3). Kendi kardeşini bırakıp, sadece menfaati içinyanında duran güçlere sırtını dayamak, kum üzerine kale inşa etmektir.
3. Diplomatik "Hatır" Değil, Gelecek İpoteği
"Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı olur" sözü, samimiyetin ifadesidir. AncakRusya'nın BM Güvenlik Konseyi'ndeki vetoları bir "vefa" borcu değildir. Bu,İran'ı BRICS gibi platformlara çekerek Batı karşıtı cepheyi genişletmekumarıdır. Buradaki "hatır", geçmişteki iyiliklerin mirası değil; yarın başkabir cephede İran'ı siper olarak kullanma ön şartıdır.
4. Menfaat: Sistemin Gerçek ve Kirli Motoru
Menfaat için yapılan yardım aslında bir "araçtır" ve hesaplıdır. 2026 yılıitibarıyla paylaşılan anlık uydu istihbaratları, aradaki güvenden değil, ortakdüşmanın korkusundandır. Bu ilişki, birinin başına gelecek felaketin diğerini desarsacağı gerçeğinden doğan, ruhsuz bir savunma mimarisidir.
İbretlik bir soru: Yarın menfaat bittiğinde, bu "stratejik ortaklar"birbirlerinin yüzüne bakacaklar mı? Kafir ne kadar güçlü görünürse görünsün,Allah'ın vaadi haktır: "Zulmedenlere meyletmeyin; sonra size ateş dokunur."(Hûd, 113).
Sonuç: Kırılgan Bir Direniş Ekseni
Netice itibarıyla; Moskova ve Tahran'ın kurduğu bu bağın en güçlü tutkalı"mecburiyettir." Bu ortaklık, adaleti değil, sadece günü kurtarmayı hedefleyentehlikeli bir "menfaat ekseni"dir. Unutulmamalıdır ki; tarih hatırı bilenleriyazsa da, haritayı menfaati için savaşanlar çizer. Fakat gerçek zafer, sadece vesadece Allah'ın ipine sarılanlarındır.
Sahi, gerçek dostluk bu değilse, biz daha neyi bekliyoruz? Kendi coğrafyamızınve inancımızın gücünü, elin menfaatperest devletlerine meze etmeye devam mıedeceğiz? Akletmez misiniz?
Dünya tarihi, sadece orduların yürüyüşü değildir; kararların arkasındaki gizliniyetlerin hikayesidir. Bugün Rusya ve İran arasında 2025-2026 yıllarındazirveye ulaşan "Kapsamlı Stratejik Ortaklık", buz gibi soğuk bir pragmatizminkazandığı en somut örnektir. Ancak burada bir durup sormak gerekir: Bu gerçektenbir "dostluk" mu, yoksa celladına aşık bir mecburiyet mi?
1. İnsanlık Değil, İflasın Can Simidiİslam ahlakı, karşılık beklemeden yapılan yardımı yüce tutar. Ancak uluslararasıilişkilerde Rusya'nın İran'a uzattığı el, bir vicdan meselesi değil, hayattakalma refleksidir. 2025'te imzalanan 20 yıllık devasa iş birliği bir "insanlıkborcu" değil, Batı ambargolarına karşı örülen bir duvardır.
Burada akıllara şu ilahi ihtar gelmelidir: "Ey iman edenler! Müminleri bırakıpda kâfirleri dost edinmeyin." (Nisâ, 144). Rusya'nın nükleer enerjiye yatırdığımilyarlarca dolar, İran'ın "kara kaşına" değil, kendi enerji hegemonyasınıkoruma hırsınadır.
2. Dostluk Maskesi Altında Stratejik Mecburiyet
Dostluk, bir kader birliğidir. Oysa Moskova ve Tahran, dış dünyaya karşı"ayrılmaz dostlar" imajı çizse de, bu durum sadece "ortak düşmana karşı mecburimüttefiklik" gerçeğidir. Askeri yumruklar (İHA ve savaş uçağı takasları),duygusal bir bağdan ziyade bir hayatta kalma operasyonudur.
Şimdi ben size soruyorum: Nerede o kadim dostluk? Çin nerede, Rusya nerede, İranneden bu kadar yalnız? Eğer çıkarlar uyuşmasaydı, bu "dostluk" kağıt üzerindebile kalmazdı. Peygamber Efendimiz (S.A.V) buyuruyor ki: "Müslüman, Müslümanınkardeşidir." (Buhârî, Mezâlim 3). Kendi kardeşini bırakıp, sadece menfaati içinyanında duran güçlere sırtını dayamak, kum üzerine kale inşa etmektir.
3. Diplomatik "Hatır" Değil, Gelecek İpoteği
"Bir acı kahvenin kırk yıl hatırı olur" sözü, samimiyetin ifadesidir. AncakRusya'nın BM Güvenlik Konseyi'ndeki vetoları bir "vefa" borcu değildir. Bu,İran'ı BRICS gibi platformlara çekerek Batı karşıtı cepheyi genişletmekumarıdır. Buradaki "hatır", geçmişteki iyiliklerin mirası değil; yarın başkabir cephede İran'ı siper olarak kullanma ön şartıdır.
4. Menfaat: Sistemin Gerçek ve Kirli Motoru
Menfaat için yapılan yardım aslında bir "araçtır" ve hesaplıdır. 2026 yılıitibarıyla paylaşılan anlık uydu istihbaratları, aradaki güvenden değil, ortakdüşmanın korkusundandır. Bu ilişki, birinin başına gelecek felaketin diğerini desarsacağı gerçeğinden doğan, ruhsuz bir savunma mimarisidir.
İbretlik bir soru: Yarın menfaat bittiğinde, bu "stratejik ortaklar"birbirlerinin yüzüne bakacaklar mı? Kafir ne kadar güçlü görünürse görünsün,Allah'ın vaadi haktır: "Zulmedenlere meyletmeyin; sonra size ateş dokunur."(Hûd, 113).
Sonuç: Kırılgan Bir Direniş Ekseni
Netice itibarıyla; Moskova ve Tahran'ın kurduğu bu bağın en güçlü tutkalı"mecburiyettir." Bu ortaklık, adaleti değil, sadece günü kurtarmayı hedefleyentehlikeli bir "menfaat ekseni"dir. Unutulmamalıdır ki; tarih hatırı bilenleriyazsa da, haritayı menfaati için savaşanlar çizer. Fakat gerçek zafer, sadece vesadece Allah'ın ipine sarılanlarındır.
Sahi, gerçek dostluk bu değilse, biz daha neyi bekliyoruz? Kendi coğrafyamızınve inancımızın gücünü, elin menfaatperest devletlerine meze etmeye devam mıedeceğiz? Akletmez misiniz?