​Din ve Adalet: İslam'da Adalet Vardır, Lakin Onu Uygulayan Lider Yoktur

Sanki gerçekten akılları kurcalayan bir şey varmış gibi davranıp, ​İslam inancını subliminal mesajlarla hedef alıp akılları karıştıranlara karşı diyeceklerimiz şu kadardır:

1. İslam'da Adalet Vardır, Lakin Onu Uygulayan Lider Yoktur

​"Müslüman ülkelerdekiler niye 'kafir' dedikleri Batı'ya iltica ediyor? Demek ki İslam'da adalet yok!" diyenlerin gözden kaçırdığı en büyük yanılgı budur: İslam'da adalet, mülkün temelidir ve en üstün esastır; lakin bugün o coğrafyalarda İslam'ın adaletini uygulayan liyakatli ve adil Müslüman liderler kalmamıştır.

İnsanlar dinlerine göre değil, can güvenliğinin, liyakatin ve adaletin olduğu yere giderler. Bir ülkenin tabelasında "Müslüman" yazması ya da halkının çoğunluğunun Müslüman olması, orada ilahi adaletin bizzat uygulandığı anlamına gelmez. Bugün İslam coğrafyasını cehenneme çevirenler; adaleti, emaneti liyakatli ellere vermeyi emreden hükümleri hiçe sayan diktatörler, yolsuzluk düzenleri ve liyakatsiz yönetimlerdir. Mahkemelerin bağımsız olmadığı, hakkını arayanın ezildiği yerde can ve mal güvenliği kalmaz.

2. Kuran-ı Kerim'in Hakikate Sırt Çeviren Bozuk Düzenler İçin Uyarıları

Nitekim Kuran-ı Kerim, yöneticilerin ve toplumların adalet çizgisinden saparak kalplerini hakikate nasıl mühürlediklerini şu ayetlerle haber verir:

• ​Bakara Suresi (6): "Şüphesiz inkar edenleri uyarsan da uyarmasan da onlar için birdir, inanmazlar."

• ​Bakara Suresi (18): "Onlar sağırlar, dilsizler ve körlerdir. Artık dönmezler."

• ​Araf Suresi (179): "Andolsun ki cehennem için cinlerden ve insanlardan birçok kişi yarattık; onların kalpleri vardır ama bunlarla anlamazlar, gözleri vardır ama bunlarla görmezler; kulakları vardır ama bunlarla işitmezler. İşte onlar hayvanlar gibidir; hatta daha da şaşkındırlar. İşte asıl gafiller onlardır."

3. Sömürü Üzerine Kurulan Sözde "Adalet" ve Küresel Hegemonya Gerçeği

​Batı'nın ve gayrimüslim dünyasının "adaletten" ve "insan haklarından" bahsetmesi asla masum bir tablo değildir; bu sözde adaletin arkasında yüzyıllardır dökülen kan ve sömürü yatmaktadır. Tarih boyunca Yahudi ve Hristiyan Batı merkezli güçler; Afrika'da, Asya'da ve İslam coğrafyasında yeraltı kaynaklarını tüketip milyonlarca insanın canına kıymış, bugün açlıktan ölen mazlum coğrafyaların kanı üzerine kendi refah düzenlerini kurmuşlardır.

O ülkelerin bugün yüksek maaş verip refah sunarak "adalet abidesi" kesilmesi kesinlikle gerçek bir adalet değildir; gasbettikleri zenginliklerin ve sömürünün bir sonucudur. İnsanların o coğrafyalara kaçması orayı ahlaken veya inanç olarak benimsedikleri için değil, tamamen hayatta kalabilmek ve maddi kazanç elde etmek içindir. Hatta pek çok insan oralara sadece bu zaruretten dolayı gitmekte, imkânı olduğunda veya kazandıktan sonra dönme hayali kurmaktadır; fakat sömürü çarkı ne yazık ki onları orada kalmaya mecbur bırakmaktadır.

4. "Müslüman Ülke" Tabelası ile Gerçekte Yönetilmeyen Düzenler

​"Madem oralara gidiliyor, Müslüman ülkeler neden kabul etmiyor?" sorusunun düğüm noktası buradadır. Bugün insanlar neden Körfez ülkelerine (Suudi Arabistan, Dubai, Katar, Kuveyt) değil de Avrupa'ya gidiyor? Çünkü Suudi Arabistan, Dubai, Katar ve Kuveyt gibi ülkelere baktığımızda; halkı Müslüman olsa da, yöneticilerin ve uygulanan sistemlerin İslam'ın adalet ve liyakat ilkeleriyle bağdaşmadığını görürüz.

Mekke ve Medine bizim başımızın tacıdır, kutsal topraklardır; buna asla kötü bir sözümüz yok; olamaz. Ancak oraları yönetenlerin sistemleri ile Avrupa'da herhangi bir ülkeye gitmek mazlumlar açısından pratikte büyük bir fark yaratmamaktadır. Çünkü oralarda da halkın iradesi, hakça paylaşım ve adil hukuk düzeni yerine sermayenin, liyakatsizliğin ve dışa bağımlı rejimlerin hükmü geçmektedir.

5. Peygamber Efendimiz Dönemindeki Göç (Hicret) Gerçeği ve Necaşi Örneği

​İslam tarihi, zulümden ve baskıdan kaçmanın dinin özüne aykırı olmadığını, aksine zaruret anında en meşru hak olduğunu açıkça gösterir. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) döneminde de Mekke'deki baskı ve zulüm gören Müslümanlar, henüz İslam'la şereflenmemiş olan Habeşistan Kralı Necaşi'nin adil ülkesine (bugünkü Hristiyan/Etiyopya coğrafyasına) hicret etmişlerdir. Efendimiz onlara "Orada hiç kimseye zulmedilmeyen adil bir hükümdar var, oraya gidin" buyurmuştur.

Demek ki mesele coğrafyanın dini kimliği değil, zulmün olup olmadığı ve can güvenliğinin varlığıdır. Ancak bu durum, Batı'nın sömürgeci geçmişini ve döktüğü kanları aklamaz; mazlumun canını kurtarmak için zaruret halinde başvurduğu geçici bir çaredir.

6. Ahir Zamanın Alametleri ve Hadis-i Şerifler

Bunun böyle olacağı zaten Peygamber Efendimiz (s.a.v.) tarafından asırlar önce haber verilmiştir. Ahir zamanda ümmetin düşeceği durumu ve liyakatsizliği bildiren hadis-i şerifler bugünkü tabloyu net şekilde ortaya koymaktadır:

• ​"Ahir zamanda itibarsız, ehliyetsiz insanlara itibar edilecek, iş ehline verilmeyecektir." (Liyakatsizlik ve torpil düzeninin İslam ülkelerini bitireceğini öngören en net uyarıdır).

• ​"Ümmetim 73 fırkaya ayrılacak..." (Toplumun ahlaki ve fikri olarak parçalanacağını belirtir).

• ​"Dünya kafirin cenneti, müminin cehennemidir." (Zalimlerin ve sömürücülerin dünyada geçici bir refah sürerken, mazlum insanların zulüm çarkları altında ezileceği bir döneme işaret eder).

• ​"Bir mümin aynı delikten iki defa sokulmaz." (Müslümanların geçmişteki hatalarından ve kötü yönetimlere sessiz kalmalarından ders çıkarıp aynı tuzağa bir daha düşmemeleri gerektiğini vurgular).

Özetle;

​İslam'da adalet vardır; lakin bugün o adaleti uygulayan Müslüman liderler ve yöneticiler kalmamıştır. Batı'nın ve gayrimüslim dünyasının 'adaleti', Afrika'da ve Asya'da sömürdükleri yer altı kaynakları ve döktükleri kanlar üzerine kuruludur. İnsanlar oralara hayranlıktan değil, tamamen hayatta kalmak ve maddi kazanç sağlamak için gitmektedir. Suudi Arabistan, Dubai, Katar gibi ülkelerin halkı Müslüman olsa da sistemleri adalet üretmediği için fark etmemektedir. Mekke ve Medine baş tacımızdır; ancak mesele dinin kendisi değil, o dini ayaklar altına alan liyakatsiz yöneticilerin kurduğu bozuk düzenlerdir. Ahir zamanın şartlarında sömürgeciler kanla beslenip dünyada geçici bir refah sürerken, kendi topraklarında ezilen Müslümanlar zaruretten ötürü bu yollara düşmektedir.

Altın Not (İkaz ve Hakikat Bildirisi):

Dünyanın dört bir yanında en alçak oyunları oynayıp önce Afrika'da sonra Asya'da milyarlarca insanın kanını akıtacak, yer altı ve yer üstü bütün kaynaklarını gasp edip milyonlarca insanı açlığa ve ölüme mahkûm edeceksin; sonra da o gasbettiğin kanlı zenginliğin üzerine oturup kürsülerden "insan hakları ve adalet" masalları anlatacaksın! Hadi oradan! Sömürgeciliğin kitabını yazıp sonra refah abidesi kesilmek adalet değil, tarihin kaydettiği en büyük yüzsüzlüktür ve kalleşliktir.

​Elbette burada insanların kendi payına düşen suçu ve sorumluluğu da yok değildir. Zira bu dünya, insan, imtihan, irade, cennet ve cehennem boşuna yaratılmamıştır. Her şey çift yaratılmıştır; nasıl ki acı tatlı vardır, nasıl ki uzun kısa vardır, nasıl ki kalın ince vardır; hayatın dengesi de bu zıtlıklar üzerine kurulmuştur. Nitekim Yasin Suresi (77): "İnsan, bizim kendisini nutfeden yarattığımızı görmedi ki, hemen apaçık bir husumetçi kesilmiştir!" buyurarak insanın bu nankör ve isyankâr tabiatına dikkat çeker.

​Otomatikman "her Müslüman tamamen masumdur, gayrimüslim ise sadece suçludur" demiyoruz. Lakin genel anlamda dünyanın bu düzenle yönetileceği, zalimlerin dünyada geçici bir refah sürerken mazlumların imtihandan geçeceği gerçeği Kur'an-ı Kerim'de ve hadis-i şeriflerde 14 asır önce apaçık bildirilmiştir. Biz bu filmi çok izledik; sömürgecilerin riyakârlığını da, kendi insanımızın uykusunu da gayet iyi biliyoruz. Yutmuyoruz!